اهدای ۳۱ قطعه مرغ پر کنده

روز سه شنبه ۳۰ خردادماه جاری آقای محمد رسول حسامی تعداد ۳۱ قطعه مرغ پرکنده کشتار روز را جهت توزیع بین نیازمندان تحت پوشش به دفتر مؤسسه تحویل دادند.

نامبرده در اوایل رمضان نیز مقدار  ۲۰۰ کیلو برنج را نیز به مؤسسه اهدا نمودند.

 

خداوند به این فرهنگی عزیز و دلسوز سلامتی و عزّت روزافزون عنایت فرماید.

گزارش نیکوکاری

روز دوشنبه ۲۹ خردادماه جاری، نیکوکار ارجمند آقای حاتم میهن خواه تعداد ۶۰ سبد غذایی که هر سبد شامل یک کیسه برنج ۵ کیلویی، ۵ کیلو قند شکسته، یک عدد روغن مایع ۳ لیتری و یک قطعه مرغ پرکنده بود را  برای مؤسسه تهیه نمود و در همان روز بین ۶۰ خانواده مددجو توزیع گردید.

 

این نیکوکاران بزرگوار در این ماه رحمت ، چه زیبا حدیث مهربانی ها را تفسیر کردند.

 

خداوند به این عزیز و عزیزان دیگری که در این ماه مبارک هم نوعان خود را فراموش نکرده و سفره هایشان را رنگین نمودند، برکت بی پایان در مال و سلامتی روزافزون عنایت فرماید.

 

توزیع ۳۰۰ سبدغذایی بین مددجویان مؤسسه احسانکاران

روزهای شنبه و یکشنبه ۲۷ و ۲۸ خرداد ماه جاری از محل کمک های اهدایی یکی از خیرین ارجمند شهرستان بوکان بنام آقای حاج اسماعیل میهن خواه،  ۳۰۰ سبد غذایی شامل ۵ کیلو برنج، ۵ کیلو قند شکسته، یک قطعه مرغ، یک عدد روغن مایع بین مددجویان مؤسسه توزیع گردید.

نقش نهادهای مردمی در توسعه پایدار

نقش همفکري، همکاري و مشارکت افراد یک جامعه در برنامه‌های توسعه‌ای چه در بخش عمرانی و چه در دیگر بخش‌ها، نقشی موثر و بی‌بدیل است. زیرا مردم به‌عنوان افرادی که در یک جامعه مشخص زیست می‌کنند به‌عنوان افرادی ذی‌نفع در ارتباط با این برنامه‌ها معرفی می‌شوند.

تا چند سال پیش که هنوز نقش تشکل‌ها و سازمان‌های مردم‌نهاد به‌شکلی که امروز در جامعه مطرح است، پررنگ نبود و رئوس تصمیم‌گیر کشور نیز توجه چندانی به این مقوله نداشت، تقریبا تمام طرح‌های توسعه‌ای و تصمیماتی که در این جهت گرفته می‌شد بدون مشارکت مردم و یا با مشارکت حداقلی آنان اجرا می‌شد. بدین ترتیب این برنامه‌ها از ظرفیت‌های مهم نیروی انسانی تهی و ایده‌ها و خلاقیت‌های مردم، عملا در مقوله توسعه پایدار ندید گرفته می‌شد.

در نبود تشکل‌های مردمی، فعالیت‌های مشارکت جمعی جای خود را به فردگرایی داده و این فرهنگ نادرست در جامعه نهادینه خواهد شد. از طرف دیگر نیز نهادهای دولتی با نگاه از بالا به پائین برای جامعه تصمیم گیری می‌کنند؛ اصلی که در تضاد با توسعه پایدار است.

ساره گل‌محمدي، کارشناس مسئول دفتر مشارکت و آموزش همگانی و آرش یوسفی، سرپرست دفتر مشارکت و آموزش همگانی در مقاله خود تحت عنوان «نقش و مشارکت سازمان هاي مردم نهاد در توسعه حقوق محیط زیست» به این مساله اشاره جالبی دارند:

قرن جدید، قرن همیاري و مشارکت است

«مشارکت مفهوم تازه‌اي نبوده و بشر همواره در طول تاریخ زندگی خود براي رفع نیازها و تحقق اهداف و آرمان‌هاي خود بدان روي آورده است ولی از نیمه دوم قرن بیستم این مفهوم با نگرشی نو به موضوعی کلیدي در جهت توسعه پایدار جوامع بشري بدل شده است. واقعیت امر این است که امروزه گذر به شیوه مشارکتی در تصمیم‌گیريها، برنامه‌ریزي و ادارة امور‌، گریز ناپذیر و ضروري بنظر می‌رسد زیرا از یک سو ظرفیتها براي جلب مشارکت و حضور مردم بالا رفته است و از سوي دیگر مسائل پیچیده‌تر از آن هستند که به وسیله تعداد معدودي قابل حل ‌باشند. در حقیقت انتظار می رود، جهان امروز در پرتو مشارکت فعال تمامی گروه‌ها و اقشار مختلف مردم در جوامع، تنگناهاي موجود را پشت سر گذاشته که این امر در کشورهاي در حال توسعه

که نیازمند توسعه سریع و پایدار هستند از اهمیت بیشتري برخوردار است. از همین رو قرن جدید را قرن همیاري و مشارکت نیز نام نهاده‌اند.»

سازمان‌های مردم‌نهاد؛ بازوی توانمند دولت

پس از روی کار آمدن دولت تدبیر و امید و رویکرد مثبتی که این دولت به نقش تاثیرگذار مردم در قالب تشکل‌ها داشت، حرکت‌های رو به رشدی در این حوزه انجام گرفت و توجه مسوولان به این مساله جلب شد که دخیل‌کردن مردم در تصمیم‌گیری‌ها و اجرای طرح‌ها و برنامه‌های عمرانی و توسعه‌ای در قالب تشکل‌های مردمی، می‌تواند علاوه بر ایجاد همدلی و همبستگی بین مردم و مسولان، بازوی توانمندی نیز برای دولت باشد تا این برنامه‌ها به‌شکلی کارا و با سرعت بیشتری به توسعه و آبادانی منجر شود؛ هرچند که هنوز بخش قابل توجهی از جامعه متوجه نقش موثر خود نشده‌اند اما نمی‌توان این ظرفیت‌ها را نادیده گرفت. در این میان نیز دولت باید در ابتدا میزان سرمایه‌های اجتماعی خود را به‌شکلی درست اندازه‌گیری کند این سنجش به میزان مشارکت افراد جامعه نیز بستگی دارد.

اقشار مختلف مردم با توجه به علاقه خود و نیز نیاز منطقه‌ای که در آن زندگی می‌کنند، داوطلبانه تشکل‌هایی را ایجاد کرده و با استفاده از توانایی‌های بالقوه خود به رفع نیاز جامعه می‌پردازند. بنابراین می‌توان گفت که در قالب این تشکل‌ها رسما با نهادهای دولتی تعامل کرده و برای تأمین خواسته‌های مردم و هماهنگی برنامه های دولت در کمیته‌های برنامه‌ریزی دولت شرکت می‌کنند. از سوی دیگر به‌علت در ارتباط قرارگرفتن این تشکل‌ها با مردم، پل ارتباطی بین دولت وافراد جامعه شکل می‌گیرد و نیازهای جامعه و تصمیمات دولت از همین طریق منتقل می‌شود. همچنین سازمان‌های غیردولتی به دلیل برخورداری ازشخصیت حقوقی می‌توانند به صورت رسمی و غیررسمی در پروژه‌های توسعه‌ای با سازمان‌های دولتی مشارکت کنند.

الهه راستگو، رییس ستاد توان‌افزایی و حمایت از سازمانهای مردم‌نهاد شهر تهران معتقد است:

ضرورت شکل‌دهی توسعه پایدار با ‌واسطه سازمان‌های مردم‌نهاد

« توجه ویژه به علایق، خواسته‌‌ها و نیازهای مردم به‌عنوان رکن اساسی توسعه پایدار و بهره‌گیری از توانمندی‌های ظرفیت‌های مردمی در به ثمرنشاندن تفکر توسعه پایدار بسیار ضروری است. تا وقتی مردم ضرورت موضوعی را درک نکنند در عمل شاهد اجرای اتفاقی نخواهیم بود. سازمان‌های مردم نهاد به عنوان گروه‌های مردمی مورد تایید و نظارت دولت ضمن آشنایی با نیازها و خواسته‌های مردمی می‌توانند تاثیر بسیار خوبی را در مردم ایجاد نمایند و اگر اهتمام نهادهای دولتی بر شکل‌دهی توسعه پایدار باشد، سازمان‌های مردم نهاد می‌توانند به‌عنوان نهادهایی مستقل و تسهیل‌گر رابط بین دولت‌ها و مردم بوده و در زمینه اشاعه این مفهوم و ساده‌سازی آن برای شکل‌گیری فهم همگانی و همت جمعی در سطح جامعه فعالیت کنند.

سازمان‌های مردم نهاد می‌توانند در سه مرحله به مدد نهادها یا سازمان‌های دولتی و یا عمومی مانند مدیریت شهری برآیند. در این مرحله تشکل‌های مردمی با ایفای نقش مشورتی، درشکل‌گیری برنامه‌‌ریزی مشارکتی و برنامه‌ریزی در راستای توسعه پایدار بسیار موثر خواهند بود. همچنین سمن‌ها با ورود به عرصه اجرای طرح‌ها می‌توانند به‌عنوان یکی از اساسی‌ترین اشاعه‌دهندگان تفکر توسعه پایدار محسوب شوند. اگرچه اشاعه تفکر پایدار نیازمند اهتمام دولتی و مردمی است اما زمانی که گروه‌های مردمی دغدغه‌مند، خود بر عموم جامعه و دولت‌ها نظارت کنند می‌توانند خط مشی‌های تعیین شده را دنبال کرده و در تحقق چشم‌انداز و اهداف برنامه نقش‌آفرینی موثری داشته باشند. سازمان‌های مردم نهاد یا NGOها به عنوان نهادهایی مردمی نظارت دقیق‌تر و قضاوت بی‌طرفانه‌‌تری را نسبت به اجرای برنامه‌ها داشته و کاهش زاویه اجرا و برنامه‌ریزی را موجب خواهند شد.»

 

منبع : شرق

تقدیر از مردم نیکوکار

به نام خداوند مهرورز مهرآفرین

تقدیرنامه

 

بخشنده بودن بیش از آنکه توانایی مالی بخواهد قلب بزرگ می خواهد

 

نیکوکاران مهربان و بزرگوار شهرستان بوکان

 

بازهم ماه رحمت و ماه ضیافت الهی، ماه مبارک رمضان فرارسید ومجدداً همچون سالیان گذشته، امتحان بزرگ دیگری متوجه شما مردم مهربان و نوعدوست شهرستان بوکان گردید.
مؤسسه خیریه احسانکاران (صوفی رحمن) بوکان پنج شنبه شب ۱۸ خردادماه جاری با نهایت افتخار،  در ضیافت افطاری میزبان جمع زیادی از عزیزانی بود که سالهاست با دستان مهربانشان برای ایتام بی ناز و خانواده های بی پناه مأمنی ساخته اند سرشار از مهرورزی و اخلاص، سخاوتمندانی که دیگران را درس ایثار داده، نیکوکارانی که به حق از سعادتمندان دنیا وآخرتند و در صحیفه‌ی دلهایشان دلسوزی و دگردوستی را رقم زده‌اند.
بدون شک هیج زبان وقلمی را توان آن نیست تا ستایشگر مهربانی و بزرگواری و حس زیبای همدردی شما باشد، مردم نجیب و از خود گذشته شهر بوکان که با حضور سبز و مشتاقانه ی خود و اهدای سخاوتمندانه کمک هایتان به این مؤسسه خیریه، یکبار دیگر ثابت کردید که در کنار همه ی مشکلاتی که شاید خود با آن روبرو باشید، هرگز همنوعان نیازمند و مسکین تان را فراموش نکرده ودر همه حال یار و یاور مؤسسه خیریه صوفی رحمن بوده و هستید و بقای این مؤسسه خیریه و همه مؤسسات و نهادهای خدمات رسان به اقشار آسیب پذیر جامعه و تحقق اهداف آنان جز در سایه ی سخاوت و مهربانی های بی نظیر شما امکان پذیرنبوده و نخواهد بود.
لذا بدینوسیله وظیفه خود می دانیم که نهایت تقدیر و سپاس خود را با دنیایی دعای خیر مددجویان تحت پوشش این مؤسسه، به شما تقدیم داریم وحقیقتاً پاسخ شایسته ای برای آن هم بزرگواری شما از طرف ما جز این نیست که از خداوند متعال و مهربان، بهترین پاداش ها، موفقیت و سلامتی روز افزون را برای تک تک شما وعزیزانتان که به هر نحو ممکن ما را سرافراز فرمودید و با نهایت ایثار و ازخودگذشتگی به یاری نیازمندان عزیز شتافتند، مسئلت نماییم.
 اعضای هیأت مدیره مؤسسه خیریه احسانکاران (صوفی رحمن) بوکان

💐💐💐💐💐💐

https://t.me/ehsankaran

فراخوان نیکوکاری

باتوجه به اینکه مراسم معنوی و انسان دوستانه ضیافت افطاری مؤسسه خیریه احسانکاران (صوفی رحمن) بوکان روز پنجشنبه ۱۸ خردادماه جاری جهت جمع آوری کمک های نیکوکاران مهربان برای خانواده های نیازمند تحت پوشش، برگزار می شود. بسی مفتخر خواهیم بود که به نمایندگی از همه مددجویان گرانقدر، میزبان همه خیّرین و نیکوکاران سخاوتمند شهر مهربانی(بوکان) باشیم.
لذا بدینوسیله برای هماهنگی های بیشتر و پذیرایی مناسب از نیکوکاران روزه دار، خواهشمنداست بزرگوارانی که مایل به حضور در این مراسم پر برکت هستند  آدرس و شماره همراه خود را به آیدی زیر اعلام فرمایند:
ارتباط با ما:
Aftab55n46@
قبلاً از حس نوعدوستی شما سروران ارجمند کمال تشکر را داریم.
هیأت مدیره مؤسسه خیریه احسانکاران (صوفی رحمن) بوکان

تبریک ماه رمضان

به نام آنکه زیباست و زیبایی ها را دوست دارد
فرا رسیدن ماه مبارک رمضان، ماه صلح با خدا، ماه میزان شدن، ماه شکفتن، ماه به بار نشستن، ماه متبلور شدن، ماه از پوچی رستن، ماه رویش و زایش، ماه خودیابی، ماه تصمیم سازی و تصمیم گیری، ماه تقویت عزم و همت برای دگرگون شدن و دگرگون ساختن، ماه تغییر بینش ها و منش ها، ماه تبدیل معانی و مفاهیم ارزشی به رویه و سلوک، ماه رهایی از منیت ها و ما شدن، ماه تصفیه و شفافیت، ماه رنگ خدایی یافتن، ماه اخلاص و صدق و صبر، ماه تدبر و تقدیس و تهلیل و تلاوت قرآن، ماه محسن شدن و کریمانه زیستن، ماه تمرین اخوت و دوری از دروغ و ریا، ماه مصفا شدن، ماه رحمت و مغفرت و رهایی از آتش جهنم، ماه دستگیری از نیازمندان، ماه مهربانی با یتیمان و ماه جود و بخشش بر عموم تقواپیشگان و شاگردان مدرسه ی رمضان مبارک باد.

تأثیرات انفاق بر فرد و جامعه


 ۱) انفاق نشانه ی ایمان و تقوای فرد است:

 

قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ * الَّذِينَ هُمْ فِي صَلَاتِهِمْ خَاشِعُونَ * وَالَّذِينَ هُمْ عَنِ اللَّغْوِ مُعْرِضُونَ*وَالَّذِينَ هُمْ لِلزَّكَاةِ فَاعِلُونَ [مؤمنون/۱تا۴]

 

(مسلّماً مؤمنان پيروز و رستگارند. ‏*‏ كسانيند كه در نمازشان خشوع و خضوع دارند. ‏*‏ و كسانيند كه از (كردار) بيهوده و (گفتار) ياوه رويگردانند (و زندگي را جدّي مي‌گيرند ؛ نه شوخي).  و كسانيند كه زكات مال بدر مي‌كنند. ‏)

 

۲) جهاد با مال تجارتی سودمند است:

 

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا هَلْ أَدُلُّكُمْ عَلَى تِجَارَةٍ تُنجِيكُم مِّنْ عَذَابٍ أَلِيمٍ * تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَتُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوَالِكُمْ وَأَنفُسِكُمْ ذَلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ [صف/۱۰و۱۱]

 

اي مؤمنان! آيا شما را به بازرگاني و معامله‌اي رهنمود سازم كه شما را از عذاب بسيار دردناك دوزخ رها سازد ؟ ‏*(و آن اين است كه) به خدا و پيغمبرش ايمان مي‌آوريد، و در راه خدا با مال و جان تلاش و جهاد مي‌كنيد. اگر بدانيد اين براي شما (از هر چيز ديگري) بهتر است.

 

۳) جهاد با مال نشانه ی صادق بودن در ایمان است:

 

إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ ثُمَّ لَمْ يَرْتَابُوا وَجَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أُوْلَئِكَ هُمُ الصَّادِقُونَ [حجرات/۱۵]

 

مؤمنان (واقعي) تنها كسانيند كه به خدا و پيغمبرش ايمان آورده‌اند، سپس هرگز شكّ و ترديدي به خود راه نداده‌اند، و با مال و جان خويش در راه خدا به تلاش ايستاده‌اند و به جهاد برخاسته‌اند. آنان (بلي آنان، در ايمان خود) درست و راستگويند.

 

۴) انفاق باعث تزکیه ی نفس می شود:

 

خُذْ مِنْ أَمْوَالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَتُزَكِّيهِم بِهَا… [توبه/۱۰۳]

 

(اي پيغمبر!) از اموال آنان (كه به گناه خود اعتراف دارند و در صدد كاهش بديها و افزايش نيكيهاي خويش مي‌باشند) زكات بگير تا بدين وسيله ايشان را (از رذائل اخلاقي، و گناهان، و تنگ چشمي) پاك داري، و (در دل آنان نيروي خيرات و حسنات را رشد دهي و درجات) ايشان را بالا بري

 

۵) انفاق باعث رهایی انسان از بخل و شح می شود:

 

فَاتَّقُوا اللَّهَ مَا اسْتَطَعْتُمْ وَاسْمَعُوا وَأَطِيعُوا وَأَنفِقُوا خَيْراً لِّأَنفُسِكُمْ وَمَن يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ[تغابن/۱۶]

 

(پس آن قدر كه در توان داريد از خدا بهراسيد و پرهيزگاري كنيد، و (درسها و اندرزهاي آسماني را) بشنويد و بپذيريد، و (از قوانين و فرمانهاي خدا) اطاعت كنيد. و (در راه خدا، صدقه و احسان و) بذل و بخشش كنيد، (انجام اين كارها) به سود شما خواهد بود. كساني كه از بخل و حرص نفس خويش، مصون داشته شوند، آنان قطعاً رستگارند.‏)

 

۶) جهاد با مال، باعث رستگاری هر دو دنیا می گردد:

 

الَّذِينَ آمَنُواْ وَهَاجَرُواْ وَجَاهَدُواْ فِي سَبِيلِ اللّهِ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ أَعْظَمُ دَرَجَةً عِندَ اللّهِ وَأُوْلَئِكَ هُمُ الْفَائِزُونَ[توبه/۲۰]

 

(كساني كه ايمان آورده‌اند و به مهاجرت پرداخته‌اند و در راه خدا با جان و مال (كوشيده‌اند و) جهاد نموده‌اند، داراي منزلت والاتر و بزرگتري در پيشگاه خدايند، و آنان رستگاران و بهبه مقصود رسندگان (و سعادتمندان دنيا و آخرت) مي‌باشند.‏)

 

۷) جهاد مالی زمینه ی جهاد بدنی است:

 

در آیات قرآن می بینیم که اول جهاد مالی مطرح گردیده و بعد جهاد بدنی، هرچند خداوند اول مشتری جانهاست

 

إِنَّ اللّهَ اشْتَرَى مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُم بِأَنَّ لَهُمُ الجَنَّةَ [توبه/۱۱۱]

 

۸ ) انفاق شکر نعمتهای خداوندی است زیرا ادای انفاق انجام وظیفه است و انجام وظفه ی شکرگزاری است.

 

۹) انفاق سبب ایجاد محبت بین اغنیاء و فقرا می شود:

 

زیرا شخص غنی از روی محبت و دل سوزی و به خاطر رضای خدا مقداری از مال خود را به فقرا می بخشد.

 

وَآتَى الْمَالَ عَلَى حُبِّهِ ذَوِي الْقُرْبَى وَالْيَتَامَى… [بقره/۱۷۷]

 

و مال (خود) را با وجود علاقه‌اي كه بدان دارد به خويشاوندان و يتيمان و درماندگان و واماندگان در راه و گدايان دهد

 

شخص نیازمند هم جواب محبت او را با محبت می دهد.

 

۱۰) انفاق سبب رشد مادی و معنوی مؤمنان بوده و نوعی شکرگذاری محسوب می شود زیرا خداوند می فرماید:

 

لَئِن شَكَرْتُمْ لأَزِيدَنَّكُمْ [ابراهیم/۷]

 

اگر (از نعمتهاي خدادادي، به وسيله ثبات بر ايمان و تلاش در عبادت) سپاسگزاري كرديد، هر آينه (نعمتهاي خود را) برايتان افزايش مي‌دهم

 

۱۱) انفاق باعث رقت و صفای قلب می شود چرا که صفت بخل را از انسان گرفته و او را به نیازمندان نزدیک می کند تا حدی که خود را از آنها و همراه و یاورشان می بیند، که این خود بر صفای قلب می افزاید.

 

۱۲) انفاق یکی از راه های مهم نجات جامعه از فاصله ی طبقاتی و جنگ های طبقاتی است. امروزه در بیشتر کشورها بین ظالم و مظلوم، سرمایه دار و فقیر، کارفرما و کارگر جنگ و درگیری است زیرا مظلوم و فقیر و کارگر حقوقشان پایمال می گردد ولی در اسلام به خاطر انفاق و یک سری راهکارهای جالب دیگر، چنین نزاعی پیش نمی آید.

 

۱۳) زکات و انفاق باعث شکوفایی اقتصاد جامعه می گردد، به این خاطر است که قرآن ثروتمندانی را که مال و ثروتشان را انباشته می کنند و انفاق نمی دهند، به عذاب دردناکی تهدید می نماید، یعنی اسلام می خواهد این سرمایه ها وارد بازار اقتصاد و تجارت شود و بیهوده راکد نماند.

 

وَالَّذِينَ يَكْنِزُونَ الذَّهَبَ وَالْفِضَّةَ [توبه/۳۴]

 

و كساني كه طلا و نقره را اندوخته مي‌كنند

 

منبع: سایت تابش

جلسه مؤسسات مردم نهاد و کمیته امداد در دفتر کمیته امداد بوکان

روز دوشنبه ۱۸ اردیبهشت ماه جاری جلسه هماهنگی مؤسسات مردم نهاد و کمیته امداد شهرستان بوکان در رابطه با برگزاری برنامه های ماه مبارک رمضان درمحل نمازخانه کمیته امداد برگزار گردید.

آیا خیریه‌ها کار خیر انجام می‌دهند؟

محمدرضا شعبانعلیمحمدرضا شعبانعلی

 

فصل زمستان شده است و به بهانه‌ی نزدیکی عید نوروز، موسسات خیریه فعالیت‌های گسترده‌ی خود را آغاز کرده‌اند. طی این هفته و هفته‌های آتی در چند برنامه از برنامه‌های خیریه شرکت خواهم کرد. با تعداد زیادی از این نوع موسسات ارتباط دارم و فعالیت و زحمات آنها را تحسین می‌کنم و خودم را نیز عضو بسیار کوچکی از خانواده‌ی آنها می‌دانم. اما مستقل از یک «انسان» به عنوان یک «مشاهده‌گر بیرونی» می‌خواهم با شما در خصوص میزان مفید بودن فعالیت‌های خیریه در ایران صحبت کنم.

بازار کمکهای خیریه در ایران

بدیهی است آنچه در اینجا می‌نویسم صرفاً نظرات شخصی من است و به هیچ وجه منافی زحمات دوستان خوبم در موسسات خیریه مختلف نمی‌باشد. اما احساس می‌کنم نگاه بلند‌مدت تر در این خصوص می‌تواند به بهبود وضع اقتصادی طبقات پایین‌تر جامعه کمک بیشتری بنماید.

در خصوص فعالیت‌های خیریه در ایران ذکر چند نکته ضروری است. امیدوارم شما موارد زیر را بررسی و نقد کرده و در صورتی که نتیجه‌گیری خاصی دارید آن را برای من هم بنویسید:

 

 

۱) در ایران به طرز عجیبی با تعدد مراکز خیریه مواجه هستیم. واقعیت این است که اگر من به عنوان یک فرد، حجم پول یا سرمایه‌ی قابل توجهی داشته باشم، به موسسات دیگر اعتماد نمی‌کنم و ترجیح می‌دهم یک موسسه‌ی خیریه‌ی جدید تاسیس کنم تا دقیقاً بر اساس اهداف و ارزشهای من کار کند. نتیجه این می‌شود که بازار کار خیر، دارای ساختار بسیار غیرمتمرکز می‌باشد. کافی است به یک نمایشگاه یا یک کنفرانس خوب بروید و تعداد زیادی غرفه‌های خیریه را ببینید که در کنار یکدیگر قرار گرفته‌اند و هر کدام تلاش می‌کنند شما را به پرداخت کمک مادی، ترغیب و گاهی «وادار» کنند. همیشه با خودم فکر کرده‌ام که کاش فعالیت‌های خیریه در ایران تا حدی تجمیع می‌شد تا ما با تعداد کمتری موسسه، اما با ابعاد بزرگتر و قدرت بیشتر مواجه بودیم. به این شیوه نظارت بر موسسات خیریه نیز کار ساده‌تری بود. اما چه می‌توان کرد که خیریه ها نیز در ایران تابع همان اصول صندوق‌های قرض‌الحسنه و حتی تابع اصول «بقالی» ها هستند. وقتی چند برادر هم با هم بقالی می‌زنند، به محض اینکه درآمدشان از حد مشخصی بیشتر شد، دیواری در آن میان می‌کشند و دو بقالی کوچک‌تر ایجاد می‌شود! حالا هر کس به سلیقه‌ی خود کالا می‌آورد و به سلیقه‌ی خود می‌فروشد.

 

 

۲) کمک‌های خیریه در ایران به ساده‌ترین و کوته‌نظرانه ترین شکل ممکن است. همه‌ی موسسات از شما «پول» می‌خواهند. تو گویی که تنها مشکل جامعه نبودن پول است. بسیاری از موسسات خیریه در ایران یک «گدایی سازمان‌یافته» را ترویج داده‌اند. نوعی گدایی که در آن، از افراد و سازمانها و موسسات، پول دریافت می‌شود تا در میان فقرا توزیع شود! این شیوه‌ی گدایی (یا اجازه‌ بدهید بگویم: کار خیر) بد نیست. اما هرگز نمی‌تواند مولد باشد. با این شیوه ۲۰۰ سال دیگر هم در این کشور هم گدا داریم و هم گداخانه و این بازی همچنان ادامه خواهد یافت.

 

 

۳) بگذارید شفاف‌تر بگویم. وقتی من یک موسسه‌ی خیریه تاسیس می‌کنم و یقه‌ی مدیران شرکت‌ها را می‌گیرم تا آنها هم با هزار ناز و اطوار و منت، چند میلیون یا چند ده میلیون تومان را به موسسه‌ی من کمک کنند، عملاً از ظرفیت اجتماعی این مراکز و شرکت‌ها استفاده نکرده‌ام. شرکت‌ها هم برای اینکه اعلام کنند «ما خوب هستیم» و «مسئولیت اجتماعی» را می‌فهمیم، با علاقه‌ و استقبال، این فعالیت‌ها را حمایت می‌کنند. دیگر کسی از آنها نمی‌پرسد که این «کار خیر» شما و «مسئولیت اجتماعی شما» چند دهم درصد کل درآمد شماست؟ اما از شرکت‌ها می‌توان کارهای خیر بهتری خواست. کافی است هر شرکت در طول سال، چند ده نفر یا چند نفر یا چند صد نفر را به عنوان کارآموز، در مجموعه‌های خود بپذیرد. حتی اگر این پذیرش رایگان هم باشد و حقوقی به کارآموزان داده نشود تبعات خوبی وجود خواهد داشت: این کارآموز زمانی که از دانشگاه فارغ‌التحصیل می‌شود، به جای گدایی شغل با یک رزومه‌ی خالی پر از مهارت‌های بی‌خاصیت، می تواند مدعی باشد که چند ماه در یک شرکت معتبر کار کرده است. حتی اگر نیروی کار ارزشمندی باشد، از این شانس برخوردار است که در یکی از همین مجموعه‌ها مشغول کار شود. اما راستی چرا این اتفاق نمی‌افتد؟ چرا کار خیر ما، یک کار پیش پا افتاده‌ی سطحی در اندازه‌ی «صدقه‌ دادن» است؟

 

 

۴) به نظر من مهم‌ترین دلیل، در دید سطحی جامعه به کار خیر خلاصه می‌شود. هیچ مدیری نمی‌تواند بگوید من به عنوان کار خیر، ۱۰۰ نفر کارآموز را به شرکتم دعوت کردم تا برای من کار کنند. مردم کمتر به این نکته دقت می‌کنند که حضور یک کارآموز حتی بدون دریافت حقوق، برای یک شرکت به معنی «هزینه» است و این هزینه‌ای که شرکت صرف می‌کند در بلندمدت برای جامعه به ارزش تبدیل می‌شود. احتمالاً مردم خواهند گفت: «این سرمایه‌داران زالو صفت را ببین که از جوانان دانشجوی ما هم کار مفت می‌کشند!». چنین می‌شود که مدیر یا مالک یک شرکت، تصمیم می‌گیرد از همان مکانیزمی که در کودکی استفاده می‌کرد و سکه در صندوق صدقات می‌انداخت. در دهه چهارم و پنجم زندگی هم استفاده کند. تعداد سکه‌ها بیشتر شده و صندوق‌ها بزرگتر. اما مدل فکر کردن و کمک کردن، همچنان کودکانه است.

 

 

۵) جامعه‌ی ما در نگاه به کار خیر، مشکل دیگری هم دارد و آن اینکه حاضر نیست بپذیرد که کار خیر، «هزینه‌های ستادی» هم دارد. به هر حال باید بپذیریم که یک موسسه‌ی خیریه بزرگ و حسابی، نیازمند «روابط عمومی» قدرتمند است. همچنانکه نیازمند «واحد بازاریابی خوب» و همچنانکه نیازمند «واحد سرمایه‌گذاری قدرتمند و اثربخش». اما افرادی که در این زمینه قدرتمند باشند، حقوق می‌خواهند. حالا با خود فکر کنید که یک موسسه‌ی خیریه، حقوق ماهی چند میلیون تومانی به یک متخصص بازاریابی یا برندینگ یا تبلیغات یا روابط عمومی بدهد. مردم آن موسسه را به عنوان «خائن در امانت» تکفیر خواهند کرد. نتیجه این می‌شود که نیروهای انسانی گرانقیمت و ارزشمند، کار خیر را رها می‌کنند و کسانی در موسسات به «موتور تفکر» تبدیل می‌شوند که از تمام کار خیر، یک «دل پاک» را به ارث برده‌اند. قصد من در این نوشته زیر سوال بردن انسانهای توانمند و ارزشمندی نیست که وقت خود را به رایگان در اختیار موسسات خیریه قرار می‌دهند، من از این انسانها کم نمی‌شناسم. اما حرف من این است که تکیه بر «نیت خیر» برای بنای یک «موسسه‌ی خیریه» کافی نیست. موسسه‌ی خیریه یک سازمان است. مثل هر سازمان دیگری استراتژی می‌خواهد. بازاریابی می‌خواهد. روابط عمومی می‌خواهد. برندینگ می‌خواهد. ساختار سازمانی می‌خواهد. مدیریت ارتباط با مشتری می‌خواهد و  ده‌ها مورد دیگر. مواردی که باید بر اساس «علم» و نه با تکیه بر «نیت خیر» بنا شوند. همچنانکه در تشکیل دادگاه و تنظیم قانون و … نیز فرض بر سالم بودن همه نیست که اگر بود قانونی لازم نبود. ساختار صحیح ساختاری است که انسانها با نیت نادرست هم در آن نتوانند دست از پا خطا کنند. اینجاست که «تعهد» رنگ می‌بازد و «تخصص» می‌تواند مجالی برای عرض اندام پیدا کند.

 

 

۶) قبلاً در زمینه‌ی برخی کمپین‌های تبلیغاتی که اخیراً برای موسسات خیریه رواج پیدا کرده است نوشته‌ام و نمی‌خواهم اینجا تکرار کنم. حتی نمی‌خواهم آنها را تایید یا تکذیب کنم. اما اگر کمپین‌هایی را می‌بینیم که از منافع مادی و معنوی، سهم زیادی برای سرمایه‌گذار ایجاد شده و سهم بسیار کمی برای موسسات خیریه می‌ماند، دلیلش ضعف موسسات خیریه در برنامه‌ریزی داخلی و طراحی کمپین‌های اثربخش است. و باز تکرار می‌کنم که موسسات خیریه در این زمینه مقصر نیستند. آنها هم مثل من و شما گیاهی هستند که در خاک فرهنگی امروز ایران، رسته‌اند و از این خاک و از این فرهنگ، در این نقطه از تاریخ و جغرافیا، گیاه بهتری نمی‌تواند رست.

 

 

۷) استراتژی تبلیغاتی نهادهای خیریه هم بعضاً رقت انگیز است. تصویر کودکان بدبخت و فلک زده، خانه‌های خراب، نگاه‌های ملتمس و … بهترین شیوه‌ی تبلیغات نیست. برخی از این موسسات را می‌شناسم که مثلاً درفیس بوک یا جاهای دیگر، حضور آنلاین دارند و هر روز تصاویر رقت‌باری از مستمندان و فقیران را نشان می‌دهند و انتظار دارند که من و شما هم صفحه‌ی آنها را «لایک» کنیم. به نظر من لایک کردن صفحه‌ی این نوع موسسات یک نوع «مازوخیسم» محسوب می‌شود که انسان سالم به ندرت، تصمیم به انجام آن می‌گیرد. آیا روش بهتری وجود ندارد؟ واقعیت این است که چرا. ما هنوز به خاطر نسپرده‌ایم که در تبلیغات، باید حداقل ۷۰٪ محتوا آموزشی بوده و حداکثر ۳۰٪ محتوا تبلیغی باشد. ای کاش یک موسسه‌ی خیریه، که به فرض در زمینه‌ی کمک به تحصیل دانش آموزان فعال است، صفحه‌ای درست می‌کرد به نام «اصول تربیت فرزند و ارتباط با فرزند». هر روز عکس و تصویر جوانان و نوجوانان را در بهترین لباس‌ها و پوشش‌ها می‌گذاشت و از متخصصان می‌خواست که چند پاراگراف در خصوص تربیت بهتر فرزند،‌ مطلب بنویسند. در قسمت بالای صفحه هم یک علامت کوچک می‌گذاشت که:‌ «حالا که امکان تربیت و آموزش صحیح فرزند خود را دارید، به کسانی هم فکر کنید که دغدغه‌ های مالی کوچک، مانع فکر کردن به دغدغه‌های بزرگ زندگی» برای آنها شده است. یک شماره حساب ساده می‌توانست پول بیشتری را با رضایت بیشتر و به شکل مولد‌تر برای کودکان بی‌سرپرست یا بد‌سرپرست یا طبقات پایین‌تر جامعه فراهم سازد. «اندوه فروختن» و «ترحم خریدن» ابزاری نیست که در بلندمدت دوام و قدرت داشته باشد.

 

 

خلاصه‌ی حرفم، جمله‌ی زیبای ولتر است که در حد یک آیه‌ی آسمانی دوستش دارم آنجا که می‌گوید: «جاده‌ی جهنم را با نیت‌های خیر سنگفرش کرده‌اند…» و جمله‌ی آخر اینکه، همه‌ی حرف‌های بالا و همه‌ی درد و دل‌هایی که گفتم نباید باعث شود که من و شما به «محک» یا «بنیاد کودک» یا «بهنام دهش پور» یا «جمعیت امام علی» و … کمک نکنیم. باید به آنها کمک کنیم و در عین حال به راه‌حلی بیندیشیم که در بلندمدت، «گدایی سازمان‌یافته» تنها راه سیر کردن شکم عزیزترین هم‌وطنانمان نباشد…

به حامیان مهر بپیوندید

این مؤسسه ماهیانه در حد توان خود مبلغ ۱۱ میلیون تومان به حساب بانکی تعدادی از مددجویان بسیار نیازمند واریز می کند و هر ماه نیز به این مبلغ و تعداد مددجویان نیازمندی که واجد شرایط مستمری ماهیانه هستند اضافه می شود.

این در حالی است که علیرغم لطف و عنایت خیرین عزیز و نیکوکار، مؤسسه برای پرداخت این مستمری ناچیز هم که بتواند گوشه ای از درد مددجویان بسیار نیازمند مؤسسه را التیام بخشد، با مشکل جدی روبرو است ، زیرا مؤسسه علاوه بر این مستمری ثابت که هر ماه جمعی از مددجویان برای دریافت آن چشم براه هستند، باید پاسخگوی نیازمندان دیگر نیز باشد که در رابطه با موارد زیر برای دریافت کمک به مؤسسه مراجعه می کنند و کاملا درمانده اند و هیچ راهی و روزنه ای جز کمک مؤسسه ندارند :

۱- کمک هزینه درمان (بیماران صعب العلاج)
۲- کمک هزینه تحصیلی مخصوصاً دانشجویان
۳- کمک هزینه اجاره مسکن و سرپناه
۴- کمک هزینه پرداخت قبوض آب، برق، گاز
۵- کمک هزینه تهیه کفش یا البسه
۶- کمک هزینه تهیه ارزاق و کالاهای اساسی و ضروری زندگی
۷- و …

البته برای تمامی این کمک ها تحقیق کامل و اساسی بعمل آمده و پس از تایید هیئت مدیره محترم کمک ها با صدور چک بانکی که با امضای رییس هیئت مدیره، مدیرعامل ، خزانه دار و مُهر مؤسسه معتبر است ، انجام می شود.

اینک باتوجه به فشار مضاعفی که بدلیل مشکلات بیشمار مددجویان و مراجعین موردی ، بر دوش مؤسسه خیریه احسانکاران(صوفی رحمن) بوکان می باشد، و در جهت رفع بخشی از نیاز هم نوعان بسیار دردمند شهر بوکان ، دست طلب یاری به سوی تک تک شما عزیزان دراز کرده تا هرکس در حد توان و استطاعت مالی خود یک یا چند خانواده را تحت حمایت ماهیانه قرار داده و معامله ای جاودان و پرافتخار و مطمئن با خالق مهربان هستی داشته باشد.

لذا عزیزانی که مایل به پیوستن به طرح حامیان مهر مؤسسه هستند فرم مربوطه زیر را تکمیل و تحویل دفتر مؤسسه خیریه احسانکاران واقع در خیابان پیام – ۲۰ متر پایین تر از خیابان بهشتی(سقز) نمایند یادر تلگرام از طریق آیدی @Aftab55n46 ارسال فرمایند.